Gleðilegt árið 2015!

Gleðilegt árið!

Þá er að gera upp hið gamla.

Það langbesta við árið 2014 var tvíþætt, að vakna flesta daga við hliðina á ljósinu í lífu mínu, Ingu Auðbjörgu, sem í þokkabót virðist alveg jafn mikið til í að hanga með mér og við upphaf árs. Hún er og verður það besta í mínu lífi.

Í pólitíkinni gerðist allavega eitt skemmtilegt, að stefna Pírata í vímuefnamálum komst á kortið. Fyrstu stóru skrefin tekin í þeim efnum sem mun vonandi leiða af sér mikla réttarbót fyrir vímuefnaneytendur (hvort sem þeir eru fíklar eða ekki), ekki einungis gagnvart yfirvöldum heldur einnig undirheimunum. Flest er enn óunnið í þeirri vegferð og þótt ferðin verði löng, þá er hún hafin.

Annað sem ég verð að fagna við árið 2014 eru að hafa séð almenning láta í sér heyra með beinum stjórnmálalegum afleiðingum. Þótt það þyki ekki við hæfi að stjórnmálamenn hvetji til mótmæla, þá verð ég samt að segja að það gleður mig að sjá þvílíkan fjölda fólks láta sig apaganginn á Alþingi varða og sýna í verki að hann láti ekki bjóða sér hvað sem er. Sérstaklega var gleðilegt að sjá fólk sjá að brotið væri á sér þegar afgreiða átti ESB-umsóknina endanlega án þjóðaratkvæðagreiðslu. Jafnvel enn gleðilegra var að þessi andspyrna hafði afgerandi áhrif. Því vil ég bara upplýsa fólk sem tók þátt í mótmælunum að þau voru lykilatriði í því að minnihlutanum tókst að stöðva málið. Okkur hefði aldrei tekist þetta án afgerandi stuðnings mótmælenda á Austurvelli.

Þá vil ég leggja til að þótt fagna beri slíkri þátttöku almennings í stjórnmálum, þá ætti ekki að þurfa alla þessa reiði og þessi læti til þess eins að almenningur hafi eitthvað um málin að segja. Almenningur átti að hafa formlegan rétt til þess að leggja tillöguna fyrir þjóðaratkvæði með engu nema sannanlegum vilja nógu margra kjósenda.

Því stendur eftir erfiðasti bardagi Pírata og annarra lýðræðissinna; baráttan fyrir auknu og betra lýðræði. Sú er heilt safn af verkefnum sem meðal annars samanstendur af rétti borgaranna til að knýja fram bindandi þjóðaratkvæðagreiðslur, aukin kosningaþátttaka og síðast en ekki síst; víðtækari, skilvirkari og ítarlegri upplýsingamiðlun til almennings.

Þótt ýmislegt slæmt hafi gerst 2014 vil ég að lokum segja þetta.

Heimsendir hefur margsinnis komið til. Hvort sem maður les heimildir um atburði 20. aldar eða þær elstu sem þekkjast, þá er ljóst að mannkyn hefur meira en nægan styrk til að komast í gegnum hörmungar verri en þær sem flest nútímafólk getur gert sér í hugarlund. Bregðumst við brestum með von, lítum aftur í tímann til að læra og horfumst í augu við örlögin með þá vitneskju að þrátt fyrir allt sem við höfum lært, þekkjum við þau ekki. Aldrei hætta að læra.

Aldrei gefast upp.